ΟΥΡΟΛΟΙΜΩΞΗ

Οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος αποτελούν πολύ συχνές λοιμώξεις και αφορούν κυρίως τις γυναίκες.
Οι βασικές μορφές των ουρολοιμώξεων είναι η οξεία κυστίτιδα και η οξεία πυελονεφρίτιδα.

Οξεία κυστίτιδα
Η οξεία κυστίτιδα αποτελεί φλεγμονή της ουροδόχου κύστης.
Η κλινική εικόνα της οξείας κυστίτιδας αποτελείται από τα εξής συμπτώματα:

  • Άλγος κατά την ούρηση
  • Επιτακτικότητα
  • Συχνοουρία
  • Υπερηβικό άλγος
  • Αίμα στα ούρα


Το συνηθέστερο μικρόβιο που προκαλεί την οξεία κυστίτιδα είναι το E.COLI.
Οι συνηθέστερες αιτίες που ευθύνονται για την εμφάνιση ουρολοίμωξης είναι η σεξουαλική επαφή, η εμμηνόπαυση, η χρήση καθετήρα, οι διαλλείποντες καθετηριασμοί, το υπόλλειμα ούρων μετά το τέλος της ούρησης και άλλα.
Στις γυναίκες οι ουρολοιμώξεις εμφανίζονται συνήθως μετά την έναρξη της σεξουαλικής τους ζωής και μετά την εμμηνόπαυση.
Η διάγνωση της οξείας κυστίτιδας γίνεται από την κλινική εξέταση και τον εργαστηριακό έλεγχο (γενική ούρων και καλλιέργειας).
Η θεραπεία είναι φαρμακευτική (αντιβίωση).

Οξεία πυελονεφρίτιδα
Εμφανίζεται συνήθως με την ίδια συμπτοματολογία όπως και στην κυστίτιδα. Στην οξεία πυελονεφρίτιδα όμως η κατίσταση του ασθενή είναι πολύ πιο βαριά με άλγος στην νεφρική χώρα και πυρετό με ρίγος.
Ο λόγος είναι ότι στην οξεία πυελονεφρίτιδα εμπλέκονται και οι νεφροί στην φλεγμονή.
Λόγω της βαριάς κατάστασης ο ασθενής πιθανώς να χρειαστεί νοσηλεία σε νοσηλευτικό ίδρυμα.
Σε πολλές περιπτώσεις και ανάλογα με την ηλικία και την κατάσταση του ασθενή χρειάζεται απεικονιστικός έλεγχος του ουροποιητικού συστήματος (υπέρηχος), διότι η οξεία κυστίτιδα ή η οξεία πυελονεφρίτιδα μπορεί να υποκρύπτουν άλλες καταστάσεις όπως ένα όγκο στην κύστη ή ένα λίθο στον ουρητήρα που προκαλλεί απόφραξη.